ژله رویال، یک محصول طبیعی با ارزش بالا و سرشار از ترکیبات زیست فعال، در طول نگهداری و فرآوری به شدت مستعد افت کیفیت است. با این حال، استانداردهای کیفیت فعلی عمدتاً بر پارامترهای فیزیکوشیمیایی پایه و اندازه‌گیری محتوای 10-هیدروکسی-2-دسنوئیک اسید (10-HDA) متکی هستند که نمی‌توانند ماهیت جامع و پویای تازگی آن را به تصویر بکشند. این شکاف دانش قابل توجه، مانع ارزیابی، پیش‌بینی و کنترل دقیق کیفیت ژله رویال در سراسر زنجیره تأمین آن می‌شود. برای پرداختن به این محدودیت، این بررسی به طور سیستماتیک مکانیسم‌های مولکولی زیربنایی افت تازگی ژله رویال، از جمله مسیرهای کلیدی مانند دناتوراسیون پروتئین، واکنش‌های میلارد، غیرفعال‌سازی آنزیمی و اکسیداسیون لیپید را روشن می‌کند و اثرات ترکیبی عوامل ذاتی و بیرونی را بر پایداری کیفیت آن تجزیه و تحلیل می‌کند. این بررسی کاربردهای بالقوه نشانگرهای بیوشیمیایی جدید – از جمله پروتئین‌های اصلی ژله رویال (MRJPs)، محصولات واکنش میلارد، شاخص‌های فعالیت آنزیمی و متابولیت‌های انرژی – را برجسته می‌کند و در عین حال مزایا و محدودیت‌های تکنیک‌های کروماتوگرافی سنتی را با روش‌های مدرن سنجش سریع و تجزیه و تحلیل طیف‌سنجی مقایسه می‌کند. در رابطه با نگهداری، که یک حوزه حیاتی اما به طور ناکافی خلاصه شده است، این بررسی به طور سیستماتیک کاربرد و محدودیت‌های رویکردهای مختلف، از جمله ذخیره‌سازی در دمای پایین، عملیات خشک کردن، استریلیزاسیون غیر حرارتی، میکروکپسولاسیون و بسته‌بندی با اتمسفر اصلاح‌شده را ارزیابی می‌کند. جهت‌گیری‌های آینده برای کنترل کیفیت یکپارچه تشریح شده و مبنای نظری برای مدیریت کیفیت جامع ژله رویال ارائه می‌دهد.
Zhang, Y, et al. 2025. Monitoring and Maintaining the Freshness of Royal Jelly: A Review of Analytical Approaches and Preservation Technologies. Foods, 14
